Επτά χρόνια φιγούρα.

Image

Όταν το Μάρτιο του 2009 δεκατρείς (13) μη-κυβερνητικές οργανώσεις διαμαρτυρήθηκαν με σειρά ακτιβιστικών δράσεων για το λογοκριμένο φιλί στις παραστάσεις της όπερας «Ρούσαλκα» που ανέβαζε τότε η Εθνική Λυρική Σκηνή, πιστέψαμε ότι τα τελευταία οχυρά δυσανεξίας απέναντι στη διαφορετικότητα τα κρατούσαν οι πολιτιστικοί οργανισμοί του κράτους που παράγουν και την «επίσημη», κρατική και κυρίαρχη κουλτούρα. Όμως, στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι και σήμερα η δυσανεξία και ο λόγος μίσους απέκτησαν κεντρική θέση στη ρητορική κάποιων κρατικών λειτουργών, όπως βουλευτών  ή ιεραρχών, οι οποίοι παράγουν λόγο μίσους ξετσίπωτα, περιβάλλοντάς τον μάλιστα με το κύρος του δημόσιου αξιώματος που κατέχουν, ενός δημόσιου αξιώματος που οφείλουν να το ασκούν προς όφελος όλων των Ελλήνων πολιτών, χωρίς διακρίσεις, σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος. Γιαυτό και  στο επίπεδο των σημείων, αυτό που κάνει ξεχωριστή τη διαμαρτυρία ομάδων πολιτών στον Πειραιά τα Θεοφάνεια, κατά τη διάρκεια του εθίμου της κατάδυσης του σταυρού στη θάλασσα είναι ακριβώς η διαμαρτυρία κατά των δημόσιων λειτουργών που καταχρώνται του αξιώματος τους για να προπαγανδίσουν τις ατομικές τους απόψεις και τα ατομικά τους γούστα πολλώ μάλλον δε όταν αυτές οι απόψεις είναι μισαλλόδοξες και ρατσιστικές.

 Ωστόσο, η κοινωνία των πολιτών, γιόρτασε τα… φώτα την επόμενη μέρα, Τρίτη 7 Ιανουαρίου, όταν ο Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης στο Δήμο της Αθήνας Βασίλης Σωτηρόπουλος, δημοσίευσε ένα πλήρη πίνακα με τις υποθέσεις που χειρίστηκε υπηρεσία του κατά το 2013, ένα πίνακα που επιτρέπει στους πολίτες να αξιολογήσουν οι ίδιοι το έργο της υπηρεσίας αυτής σύμφωνα με τις επιταγές της διαφάνειας και της δημόσια λογοδοσίας.  Από τις μεταρρυθμίσεις, τίποτα δεν έχει λοιδορηθεί περισσότερο από τις εφαρμογές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης όπως το egov και το open gov κι αυτό ως φαινόμενο είναι αν μη τί άλλο ενδιαφέρον δεδομένου ότι η ραχοκοκαλιά της ρητορικής του αντικοινοβουλευτικού-αντισυστημικού στρατοπέδου (που είναι πιο δημοφιλής απ’όσο θέλουμε να παραδεχτούμε) αφορά την αδιαφάνεια στους τρόπους λειτουργίας του κράτους. Αυτά συμβαίνουν, βέβαια,  όταν αναλώνεσαι σε μάχεις οπισθοφυλακής και όχι αυτές των σημείων…

 Βέβαια, τεράστια δύναμη στην πολιτική, στο επίπεδο της στρατηγικής έχει και ο αιφνιδιασμός και μ’αυτό το μάτι πρέπει να δούμε αυτόν που μας επιφύλαξε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την απόφασή του την τελευταία στιγμή,  να μην παραστεί στην τελετή ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ την Τετάρτη 8 Ιανουαρίου. Για την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ μετά το συνέδριό του στο οποίο ενώθηκαν οι ιστορικές του συνιστώσες σ’ενα κόμμα έχω αναφερθεί αναλυτικά αλλού ενώ για την απόφασή του να απουσιάζει από την τελετή, η οποία σχολιάστηκε ad nauseam, έχω μόνο να προσθέσω τη βεβαιότητά μου πως κάθε φορά που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στεναχωρεί τον πυρήνα του κόμματός του διευρύνει το εκλογικό του ακροατήριο, δηλαδή, κερδίζουν ψήφους. Να το σκεφτούν αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ.

Την Πέμπτη ο μήνας είχε 9 αλλά τα χρόνια φιγούρας και ουχί φαγούρας που έχουν περάσει από τη μέρα που ο μακαρίτης Στηβ Τζομπς παρουσίασε τη συσκευή που ονόμασε iphone, είναι επτά 7. Όταν την παρουσίασε πρόβλεψε ότι θα ήταν μια επαναστατική συσκευή και είχε, βέβαια, δίκιο αφού όρισε από την αρχή το τηλέφωνο εγχειρίζοντας σε περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους ένα πανίσχυρο υπολογιστή που άλλαξε για πάντα τους όρους που αυτοί επικοινωνούν μεταξύ τους. Μόλις προχθές δημοσιεύθηκε μια έρευνα σύμφωνα με την οποία 9 στους 10 στην Μέση Ανατολή και την Αφρική χρησιμοποιούν το ίντερνετ μέσω των φορητών τους συσκευών, κυρίως τηλεφώνων. Αυτό τα λέει όλα.

Η Αθήνα επιστρέφει, σύμφωνα με τους New York Times. Η πόλη της Ευρώπης που χτυπήθηκε περισσότερο από την κρίση επιστρέφει δριμύτερη. Όλοι μιλούν για την πόλη αλλά λίγοι έχουν ποντάρει πραγματικά σ’αυτή. Φαντάζομαι την ικανοποίησή τους όταν βλέπουν την αγαπημένη πόλη να επιστρέφει με θετικό πρόσημο στον παγκόσμιο χάρτη.

 Δημοσιεύθηκε την Τετάρτη αλλά το διάβασα χθες, Σάββατο. Δύο από τα μυαλά που παράγουν σήμερα ιδέες αιχμής αναλύουν με τρόπο ελαφρύ και εφετζίδικο τα πιο γνωστά δίπολα διλημματικού χαρακτήρα και βέβαια το πλέον δημοφιλές από αυτά: Γάτα ή Σκύλος; Πολύ χαριτωμένο.

 

* Η φωτογραφία είναι από έργο του Απόστολου Γεωργίου, Άτιτλο (2012) όπως αυτό εκτίθεται στην 4η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη, την καλύτερη έκθεση που είδα το 2013 και η οποία διαρκεί μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου! Προλάβετε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s